Archief voor april, 2012

Flard

Geplaatst: 16 april, 2012 in Dingen van de dag, Maatschappij, Mensen

Net wakker en ik hoor de eerste sirene al.
Een ambulance raast langs.
Ik draai me nog even om.
Broeders rijden naar een plek des onheils waar ik misschien iets over zal lezen in een toegeschoven krant.
Hier is niets aan de hand, daar wordt leed geleden.
Een broeder lapt iemand op, een dokter verklaard iemand dood.
Ik verwissel mijn warme dekens voor de kille buitenwereld en kleed me om.
Koude voeten, het zeil plakt.
De sirene staakt, ik onthoud wat ik dacht.
De koffie is sterk en verdringt mijn stemming.
Een beetje melk om de bittere smaak te verzachten.
Dan sta ik op, druk op een knop.
Een zoveelste flard, vastgelegd voor de eeuwigheid, is de wereld in gestuurd.

Hallo Emile Roemer,

Drie jaar geleden ben ik verhuisd naar Canada. Toen ik vertrok uit Nederland viel het me op dat het vertrek opmerkelijk kil was. Ook in Schiphol was de receptie kil. Geen vlaggen uit, niks. Niemand blij, niemand die het iets kon schelen. Ik heb contact opgenomen met andere Nederlanders die zijn vertrokken naar Canada en ook zij vonden de reactie van Nederland kil. Het had allemaal wat warmer gekund. Misschien kunt u contact met mij opnemen voor meer informatie en de Nederlandse regering ervan overtuigen dat een grote groep in Canada wonende Nederlanders alsnog een bedankje verdienen voor hun vertrek uit Nederland. Samen met een bloemetje en een welgemeend excuus natuurlijk.

Met vriendelijke groet,

Stichting Kil Vertrek

“We gaan door tot we een dochter hebben!” Riep Pieter van Vollenhoven ooit naar aanleiding van het feit dat hij alleen zoons geproduceerd had. Gelukkig heeft zijn vrouw, Margriet, dit weten te voorkomen met, naar ik mag aannemen, anticonceptiemiddelen. Van Vollenhoven stond bekend om zijn onnozel gestuntel en was voor de gemiddelde Nederlander een soort dorpsgek die zich in de koninklijke familie getrouwd had.

En nu doet Van Vollenhoven een oproep voor verplichte anticonceptie voor ernstig verslaafden, psychiatrisch patiënten en verstandelijk gehandicapten.

“Vanwaar zijn betrokkenheid?” Vraag ik me af, of het moet zijn dat hij weet hoe het leven is als dorpsgek die rondbazuint dat hij doorgaat tot ie een dochter heeft en een vrouw heeft die de pil slikte.

Hallo, met uw bank.
Heeft u de eed afgelegd?
Nee, nog niet.
Kan ik iemand spreken die dat wel heeft gedaan?
Een moment alstublieft, ik zal u even doorverbinden.

Hallo, met uw bank.
Heeft u de eed afgelegd?
Jazeker dat heb ik.
Wat is uw naam en adres?
Dat kan ik u niet vertellen.
Waar staat u in het register?
Ik wil mijn identiteit liever niet bekend maken.
Wilt u mij dan beloven dat u de eed heeft afgelegd?
Dat beloof ik u.
En dus bent u nu betrouwbaar.
Dat was ik altijd al mijnheer.
Dus die eed was voor u niet nodig geweest.
Ik denk het niet mijnheer.
Kan ik iemand spreken voor wie die eed wel nodig was?

Glazen muur

Geplaatst: 13 april, 2012 in Dingen van de dag, Mensen
Tags:

Jan de Hoop heeft een lichte hersenschudding. Hij liep tegen een glazen deur. De deur naar de vrijheid.
Want aan de andere kant van het glas gebeurt het. Daar zitten wij, de kijker. We kijken naar wat er in de wereld gebeurt. Naar Jan en zijn collega’s. Alles gebeurt achter glas. De glazen deur van de TV, het mobieltje, onze laptop. En als het niet achter glas gebeurt, gebeurt het wel aan de andere kant van het glas.
Jan wilde er even uit en heeft daardoor zijn hoofd gestoten.
En nu moet hij rust nemen, even niks doen. Maar volgende week is hij er weer, achter glas dan wel plexiglas.
Daarom heffen wij het glas op Jan de Hoop: Beterschap!

Pappa Robben weet het nog heel goed. In 1974, WK, Duitsland – Nederland. 2-1. Pappa Robben weet het nog net zo goed als ik. Ik was toen veertien, en zeer teleurgesteld na het “Zijn we er toch nog ingetuind!” verlies.
Ik las met intense tevredenheid hoe Arjen Robben een strafschop miste. Intens tevreden over de boosheid van ‘Der Kaiser’ Franz Beckenbauer, een van de spelers van het Duitse elftal destijds. Iedere afgang van Beckenbauer onderga ik met genot. Ongezond genot. En Arjens pappa? Die heeft gejuicht toen Arjen miste: “Goed gedaan jongen, zet die Beckenbauer maar eens flink namens mij te kakken.” Hij dacht dat werkelijk.
Wat ik nog tegen Franz wil zeggen: “We snappen het echt wel in Nederland.”

Ik ben op zoek naar scheefwoners, mensen met een hoger inkomen dan 43.000 euro bruto.
Ik wil ze in mijn sociale huurwoningen, ik wil die 5% verhoging, ik wil bijverdienen.
Fuck de sociale minima, daar heb ik niks aan.
Ik wil meer verdienen, ik wil winst, ik wil bonus, ik wil die 5% per woning.
Daarom nodig ik u uit in mijn beschikbare sociale huurwoningen.
Maakt u zich geen zorgen over uw armlastige buur, die werken we ook nog wel weg.
Wij werken aan sociale woningen voor mensen die het kunnen betalen, want zo houden we het hier scheef, netjes en schoon.
Heel hurend Nederland moet scheef gaan wonen, dat is nog steeds voordelig voor u en winstgevender voor ons!

Kijkcijfers van Linda vallen tegen in Duitsland.
Ik vind dat wel leuk eigenlijk. Eindelijk gaat onze Linda op haar bek.
Ben jij ook zo iemand die dat stiekem wel leuk vindt?
Afgaan als een Balkenende op een skateboard. Silvie heeft het veel beter gedaan. Maar op een dag zal ook zij haar Waterloo vinden. En ook dan sta ik weer vooraan. Lachen!
Ik hou niet van succes, tenzij ik het zelf heb.
Ik wil eigenlijk ook wel beroemd worden, een kijkcijferkanon. En dan op een goeie dag op mijn bek gaan. Niemand wil me meer zien. En heel Nederland lacht. Lacht om mijn afgang.
En dan mag ik het gaan uitleggen bij Van Nieuwkerk. Met als gastvrouw Linda de Mol.

Gods beloning

Geplaatst: 11 april, 2012 in Dingen van de dag, Maatschappij, Natuur
Tags:,

Paniek in Indonesië.
De herinneringen aan de tsunami in 2004 (zo lang geleden alweer?) zijn nog te vers.
En dan vandaag opnieuw een tsunami waarschuwing. En zelfs nog een tweede.
Gelukkig is het slechts bij een waarschuwing gebleven. Indonesië is met de schrik vrijgekomen.

Volgens onze dierenarts was de tsunami in 2004 een waarschuwing van (zijn) God.
Ik stond te klapperen met mijn oren:
“Zulke gekken bestaan echt!”
Ik heb toen een andere dierenarts genomen, ik wil zo’n engerd niet in de buurt van mijn hond hebben.

Daardoor heeft Indonesië dit keer geen tsunami gekregen.
De God van mijn vorige dierenarts was namelijk blij dat ik geen gebruik van zijn diensten meer maakte.
God van mijn vorige dierenarts: Hartstikke bedankt!

En nu wil de politiek alweer financiële regels gaan versoepelen, te beginnen bij hypotheken. De lessen van de crisis zijn, terwijl we nog in die crisis zitten, alweer vergeten.
Over een half jaar zullen de eerste berichten over nep stelletjes verschijnen die onder valse voorwendselen dertigduizend euro extra hebben kunnen halen voor hun hypotheek.
Of tweeverdiener-stelletjes waarvan, na opgehaalde centjes, men alsnog besluit tot eenverdienerschap wegens kind of andere omstandigheid.
Het eerste zaadje voor een volgende financiële ramp is gezaaid voor het onkruid van de nog heersende crisis gewied is.
Over enkele jaren zitten we met nieuwe hypotheken die niet (kunnen) worden afgelost en door de belastingbetaler mogen worden opgehoest. En dit keer zal het niet aan de banken liggen.