Het dak op

Geplaatst: 2 maart, 2012 in Herinneringen, Mensen

Daar stond ik dan, op het dak van mijn eerste eigen huis.
De dakpannen aan de kant geschoven, verf en verfkwasten binnen handbereik.
Ik kon beginnen.
Trillend op mijn benen maakte ik mijn eerste verfstreken.
“Dat valt nog reuze mee,” dacht ik tevreden en met iets meer zelfvertrouwen nam ik het dakkapel onder handen. Al gauw had ik beide zijkanten van het dakkapel af en hoefde ik alleen nog maar de voorkant te doen.
Toen voelde ik mezelf wegglijden. Tergend langzaam en meedogenloos richting dakgoot. Met het zweet in mijn nek en pathologische hoogtevrees in mijn keel wist ik net op tijd mijn val te keren.
Ik keek een beetje benauwd om me heen.
Gelukkig had niemand mijn afgang opgemerkt.

Advertenties
reacties
  1. carel de mari schreef:

    wat je noemt een uitglijer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s