Helemaal stuk

Geplaatst: 31 augustus, 2011 in Poëzie

Zoek het leven, zoek het geluk.
Het doel is verdwenen, mijn leven is stuk.
Waar ben je gebleven, ik ben verlaten.
Hoezo, nu even niet,
Hoezo, ik wil niet praten.
Een sigaret verhit mijn vinger, ik druk het plat
Ik mis je warmte; het is echt, ze is het zat.

De tranen die ik ween,
Smaken bitter; ik voel me alleen.
Wat voor streek heb je me geflikt,
Na alles wat ik voor je deed
Voel ik me afgelikt,
En het interesseert je geen reet.

Morgen als ik wakker word,
Mijn kater weggespoeld.
Sla ik je tot gort.
Tijd dat je mijn pijn ook eens voelt.

Je zocht het leven, wilde geluk.
Door mij te verlaten is dat helemaal stuk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s