Archief voor april, 2011

Het was vloed en Kees ging een frisse duik nemen in het zilte zeewater.
Kees had op school geleerd dat zwemmen met eb gevaarlijk is. Kees voelde zich dan ook veilig toen hij in de vroege ochtend in zijn eentje aan het badderen was. Kees kon niet goed zwemmen en ging daarom altijd zover dat hij nog kon staan.
Toen Kees dit keer controleerde of dat kon trapte hij per ongeluk in zeewier. Met een schoppende beweging wilde Kees zich bevrijden. Door een stom toeval ontstond daardoor een knoop waaruit Kees niet los kon komen.

Kees had op school geleerd hoe snel het water met vloed stijgt.
Met zijn duikershorloge heeft hij nog kunnen berekenen hoe laat hij zou verdrinken.

Advertenties

Scheidingsperikelen

Geplaatst: 21 april, 2011 in Fictie
Tags:, ,

Krakend ging de deur open. In de hal was het te donker om ook maar iets te zien. Bij het binnengaan kon ik spinrag langs mijn gezicht voelen strijken. In de helverlichte keuken hing een sterke chloorlucht. Alle vloertegels waren geboend. De woonkamer stonk en was schemerig. Alle gordijnen waren gesloten. Door een kier kon je een stoffig lichtstraaltje zien. Verbaasd vroeg ik waarom de keuken zo “netjes” was. “Ik wil niet dat mijn ouders ziek worden van bedorven eten”, legde het meisje op kinderlijke wijze uit. Op de etenstafel was het eten voor pappa en mamma netjes opgediend. Twee lijken zaten half gemummificeerd aan tafel. “Ik heb de scheiding ook nog kunnen voorkomen”, verklaarde ze trots.

De Kick

Geplaatst: 20 april, 2011 in Maatschappij, Poëzie
Tags:,

Het grote gevecht,
Gaat om wat recht,
Gaat om wat krom.
Een ieder knokt door, en zoekt zijn gehoor.
Wie slaat er het hardst?
Wie denkt er het starst?

Recht door zee, in naam van God,
Bepalen wij zo, andermans lot.

Te vuur en te zwaard,
Verdedigen wij onze taart.
Aan ons is het mes, om parten te delen.

Hebzucht leert ons deze les:
Luister toch naar Gods bevelen.
Want met ieder die niet doet, zoals wij willen.
Heeft onze God een appeltje te schillen.

Mocht U vinden dat het anders moet.
In het land der blinden, doet niemand het goed.

We begrijpen allen, dat U het beter weet.
Te laat!

We zijn verslaafd aan een kick dat begeren heet.

Zachtjes opent de man de scanner en zet zijn printer aan, Hij legt de originelen op het glas en sluit de deksel. Hij drukt op de startknop, de scanner begint te zoemen en de printer brengt het papier in de aanslag. Als de printer zijn werk gedaan heeft grijpt de man zijn schaar. Met uiterste precisie knipt de man zijn falsificaties uit. Voorzichtig plakt hij ze in het boekje. Bedremmeld toon hij zijn werkstuk aan de caissière. Ze springt op. “Valsemunterij!” roept ze verontwaardigd. Aan de arm van de politie gaat de man naar het bureau.

Schaam je winkelpersoneel! Waarom niet een waarschuwing voor zijn zegelboekjes, en de stripboekjes voor zijn kleinzoon alsnog meegegeven met een strenge vermaning. En hou politie en de pers er toch buiten!

Met iets andere bewoordingen gepubliceerd in 120w.nl.

In een poging te vluchten.
Van de waan van de dag.
Leest hij zijn krant.
En rookt hij zijn shag

Hij rust zijn voeten.
Op de tafel.
En eet op zijn gemak.
Een versgebakken wafel.
Warm uit de oven.
Met boter, jam en liefde.
Dan nog een koffie.
Lekker heet, met melk en suiker.

Net over de rand.
Denkt hij met somber gemoed.
Een Somalische sloeber
Zomaar in brand.
In vuur en vlam.
Over zijn lot.

Klaar met zijn maal
Zijn peuk brandt door.
Een laatste haal.
De askegel lengt.
Het punt van genot.
Allang verstreken.

Mijn lieve zoon.
Ik ga naar de schietclub.
En jij gaat mee.
Want jij wordt al groot.
En ik maak van jou.
Een introducee!

Snotgenot

Geplaatst: 18 april, 2011 in Dingen van de dag, Fictie, Mensen
Tags:,

Het heerlijke gevoel dat je hebt als je een stuk van een redelijk formaat te pakken hebt, waarbij een trekkend nat sliertje meegaat ter bevestiging van het feit dat je echt niet dieper hoeft te wroeten. Dan is er nog de kriebel die je vertelt dat je echt alles hebt weggewerkt, en dat het tijd wordt je graafwerk te inspecteren. Vooral als het een juiste consistentie heeft kun je het, na het rollen tussen je duim en wijsvinger, stiekem tussen je tanden pletten en voorzichtig oppeuzelen. Vooral het idee dat niemand het gezien heeft kan een extra kick geven. Na het feestmaal nog even dubbelchecken of niemand het gezien heeft. En dan weer over tot de orde van de dag.

Mijn allerliefste

Geplaatst: 17 april, 2011 in Dingen van de dag, Mensen, Poëzie

Daar ligt mijn liefste, naast me, haar rug naar me toegekeerd. Mijn ogen bewonderen haar prachtige vormen, die door het deken gevolgd wordt. Zachtjes glijd mijn hand over haar heup, die juist nu zo mooi is omdat ze slaapt. Ik luister naar haar zacht, zuchtende adem.

“Niet wakker worden mijn liefste, laat me in stilte even strelen en dromen, want de schoonheid van je silhouet, die mijn hand voorzichtig volgt, die mij in slaap wiegt, is zo mooi, zo warm, zo heerlijk”.

Ik voel een schokje in haar lijf. “Niet wakker worden mijn lief!”

Ik haal mijn hand voorzichtig weg, draai me om en droom verder, me lavend aan mijn allerliefste die zo zachtjes zucht in haar slaap.