Een nieuw vriendje

Geplaatst: 8 april, 2011 in Mensen
Tags:, ,

Het is een heerlijke zonnige dag, vroeg in het voorjaar. Terwijl ik met de hond geniet van het mooie weer zie ik verderop een jongetje naar me toe rennen, hij babbelt enthousiast, heeft zijn handjes wijduit en heeft oog voor slechts een ding: Hond!
Mijn hond, een mix tussen teckel en jorky, reageert blij als hij het kind ziet naderen. Omdat het hondje niet kan babbelen laat hij ter compensatie zijn staartje in hoog frequentie heen en weer bewegen; net niet snel genoeg om het zoemgeluid van een honingbij te produceren.
“Mag ik uw hond knuffelen?” Vraagt het kereltje beleeft.
Het propje draagt, voor een dag als vandaag, een net iets te warme jas met capuchon, waardoor zijn motoriek, dat van een 3 jarige, geaccentueerd wordt; het signatuur van een bezorgde moeder.
“Natuurlijk mag dat, wel opletten, hij springt misschien bij je op”.
Terwijl het hondje en het kereltje een rondedans doen om hun vriendschap te bevestigen hoor ik in de verte een moeder ongerust roepen. Ze heeft het net iets te warm omdat ze een kinderwagen heuvelopwaarts zwoegt en een zoontje heeft die bijna uit haar zicht een hondje knuffelt onder toezicht van een wildvreemde.
Als ze voldoende genaderd is foetert ze haar kind uit en verontschuldigt zich.
“Maakt u geen zorgen, het is een lief manneke, en hij vroeg netjes of hij de hond mocht knuffelen”, leg ik haar uit.
Maar het is al te laat, foeterend trekt ze het ventje mee, die als een pinguïn en druk nababbelend meegaat terwijl het nog even omkijkt en wijst in de richting van zijn nieuwe vriendje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s